Wydawnictwo: Prószyński Media
Ilość stron: 376
Okładka: miękka
Rok wydania: 2011
Moja ocena: 3/6
Opowieść o tym, że mimo przeciwności losu, marzenia się spełniają. Czasami nawet, a może właśnie wtedy, gdy już przestajesz w nie wierzyć.
Pięćdziesiąt lat życia Ewy i jej przyjaciół obfituje w wydarzenia wspaniałe i dramatyczne. Są narodziny, śmierć, małżeństwa, zdrady, miłości, przyjaźnie, zwątpienia, osobiste tragedie, pragnienia... Warszawa, Bydgoszcz, Trójmiasto - tam dzieje się wszystko. To historia o tym, jak los przejmuje inicjatywę, czasem wystarczy mu tylko pomóc, mocno wierzyć i bardzo chcieć, by wszystko się udało.
Nie wiem dlaczego myślałam, że to kolejna część Sosnówki. Może przez okładkę... Nie czytałam opisów z okładki swoim zwyczajem... więc zostałam zaskoczona. I chyba niezbyt pozytywnie.
Przeczytałam szybko bo czyta się łatwo. Niestety nie zostałam porwana. Cały czas towarzyszyło mi poczucie powierzchowności. Coś takiego było też w Sosnówce, ale tam to nie przeszkadzało. Tutaj czekałam aż coś zacznie się dziać, że w coś się zagłębimy, że coś wzbudzi uczucia... niestety. Czytało się jak streszczenie. Były rozwinięcia, ale sytuacji, które rozwinięcia nie wymagały. Sporo było powtórzeń... tak jakby autorka zakładała, że nie pamiętam co przeczytałam kilka stron wcześniej... nie rozumiem po co. Dawno już tak się nie czepiłam żadnej książki. Pewnie dlatego, że bardzo na nią czekałam i spodziewałam się lektury podobnej do Sosnówki... Szkoda.
Ciekawa jestem Waszych opinii.
PS. Aniu, bardzo dziękuję za pożyczkę :)
